Ég er búin að vera hérna í hálft ár. Stór áfangi í raun þó þetta hafi liðið mjög hratt. Ég er búin að læra mikið hérna, bæði í tungumálinu og svo kannski því mest mikilvæga, í mannlegum samskiptum. Það að fylgjast með þessari súpu sem Shanghai er, fólk hvaðan af býr hérna á meðal kínverjana.

Eitt sem mér finnst standa útúr er hvað kínverjarnir eru miklu vingjarnlegri en fólk í stórborgum vestursins. Maður fer og kaupir eitthvað í "hole in the wall" (svona litlum fjölskyldu búðum / scooter verkstæðum / eða whatever, svolítið í anda Fröken Reykjavík niðri á torgi) og það eru allir svo vingjarnlegir. Þetta auðvitað á ekki við um alla, en samt gaman að þetta skuli vera svona í þessu mæli.

Rakst á mynd á netinu í morgun. Góð mynd af stelpu sem heldur á regnhlíf til að hlífa einum af vörðunum á Tiananmen Square. Þessir krakkar eru of ung til að muna almennilega eftir því sem gerðist '89, hvað þá að hafa tekið þátt í því. Ég held að þetta sé lýsandi dæmi um þessa breytingu sem er í gangi hérna í Kína. Auðvitað býr meirihluti kína við mjög mikla fátækt, sérstaklega á landsbyggðini, en þetta er allt að breytast.


: Stelpa og Hermaður í slabbi og rigningu :

Jæja, ekkert að frétta.. same shit different day og allt það. Hafið það gott.

zai jian,
Atli